22 Temmuz 2016 Cuma

Dikkat: umut içerir!

İyiden iyiye karamsarlığın içine gömüldüğümüz bu günlerde ruhumuzu bir parça soğutması açısından her dinlediğimde çoğunlukla bana kendimi iyi hissettiren bu şarkıları /parçaları dinlemenizi tavsiye ediyorum. Umarım aynı his size de geçer. Hatta belki kendi seslerinizi hatırlamanıza da yardımcı olur. O zaman ne mutlu bana.  

Toplam 15 +1 şarkı / parça var. Bir kısmı kendi bağlamı içinde değerlendirilip dinlenebilir. Bir kısmı ise neşe ve sevgi ile... 


1. Bob Dylan -Mr Tambourine Man



2. Jefferson Airplane - Stop Children What's that Sound



3. The Byrds (Pete Segeer) - Turn Turn Turn




4. Michael Jackson -They Don't Care About Us



5. Jamiroquai - Don't Give Hate a Chance 



6.  Peter Gabriel - Biko



7. Trio Marimberos -  Viva la Vida



8.  Claude Debussy - Clair de Lune (David Oistrakh)



9 . Gustav Mahler - Symphony no. 5 (The World Orchestra for Peace / kondüktör:Valery Gergiev)




10. Nusrat Fateh Ali Khan - Sun Charkhe di 



11. Janis Joplin - Try



12. Beatles - Yellow Submarine




13. Fiona Apple (Beatles) Across The Universe



14. The Shin - Mravaljamier



15. Frank Zappa - Eat That Question



Bonus: Timur Selçuk - Halet Rezaki'nin şarkısı


21 Temmuz 2016 Perşembe

Müzik gönlümün ekmeği...

15 Temmuz günü, güneşin ışıl ışıl parladığı, insanların sevgiyle birbirine baktığı, deniz, kum ve müziğin birleştiği Kuşadası Sevgi Plajı'nda Milyon Yapım tarafından gerçekleştirilen Kuşadası Gençlik Festivali'nde, tam da yıllar önce hayal ettiğim biçimiyle (yıllar önce ilk kez Sevgi Plajı'na gittiğimde oradaki sahil şeridinde yapılacak bir festivalin güzelliğini hayal etmiştim. Ne de olsa serde eski festivalcilik var) yapılan festivalde yerimizi aldık. Biz alana vardığımızda organizasyonda yer alan arkadaşlarımdan aldığım haber festival alanında 
o an itibarıyla tam tamına 10 bin kişinin yer aldığıydı (festival sonuna kadar bu rakam 40 bini bulmuş).  Gündüz saatlerinde Yok Öyle Kararlı Şeyler'in arkasından sahne alan sevgili Jehan Barbur'u şahane ekibiyle birlikte izleme fırsatımız oldu. Jehan sahneden, bizimle bu güzel anları paylaştığı için mutlu olduğunu haykırıyor, dışarıda olan kötülüklere bir saat mola verebildiğimiz için şanslı olduğumuzu söylüyordu. Onun bu sözleri ve şarkıları, olan bitene karşı ruhumuzu bir parça da olsa serinletiyordu.


Birkaç saat ara verip kaldığımız yere dönüp gecenin ilerleyen saatlerinde tekrar festival alanına dönmekti niyetimiz. Ne yazık ki aldığımız haberler dolayısıyla hevesimiz kaçmış evde oturup kendimizi Black Mirror hatta yer yer Utopia dizisinin setine dönüşen haberlere kilitlemiştik bile... Festivalde yer alan güvenlik görevlisi arkadaşlarımızın hepsiyle daha önce birlikte çalışmışlığım vardı. Yani canımızı rahatlıkla emanet edebilirdik. Festival alanında herhangi bir güvenlik sıkıntısı çıkmayacağına dair güvenim tam da bu sebeple 'tam'dı. Yani alana geri dönememe sebebimiz tamamen moralsizliğimizdendi.  Oysa bunu en son yapması gereken kişi bendim belki de. Çünkü aylardır -şimdi de olduğu gibi- müzisyenler dahil olmak üzere pek çok kişinin ruhuna çöken karamsarlığa karşı umudu taşımaya son raddeye kadar devam etmiştim. Kendi adıma her ne kadar yaşanan sürece dair yüreğime karanlık çökmüşse de festivalin son sürat devam edişi ve başarıyla bitişi yeniden içimdeki tohumları yeşertmeye yetti. 

İKSV Caz Festivali'nde zorunlu olarak iptal edilen konserler dışında devam eden konserler de umut ışığını taşımamı sağlıyor. En azından birbirinden başarılı müzisyen arkadaşlarımız müziğini her şeye rağmen yapıyor. 

Geçenlerde Vedat Sakman ile görüştüğümde "eskiden -yanılmıyorsam 12 Eylül'den önce- 10 Kasımlar dışında her gün müzik yapılırdı, bu ülkede" demişti. Tam da söylediği biçimde Cumartesi gecesi kendi grubu Grup Artniyet ile birlikte yine Sakman Konak'ta, sahnesinde olacak. 

Yazıyı pek konser haberlerine dönüştürmek istemesem de umudu anlatmanın somut başka bir yönteminin henüz elimde olmadığından yapılacak konserlerden bahsetmek istiyorum. Hem müziğin sadece eğlence aracı olmadığını birbirimize bağlanmamızı aynı duyguları paylaşmamıza zemin hazırladığını da söylememe gerek yok sanırım.


Örneğin, Cuma gecesi Kadıköy Karga'da Nihil Piraye'yi izlemek mümkün. Yine Cumartesi gecesi sevgili Ülkü Aybala Sunat ve sevgili Eylül Biçer Nazım Hikmet Kültür Merkezi'nde Artiz Kahvesi isimli albümlerinden şarkılarını seslendirecekler, onlara albümde de eşlik eden birbirinden iyi müzisyen arkadaşlarımız eşlik edecek. Aynı biçimde bu yıl Yavuz Çetin'in anısına üçüncü kez düzenlenen YavuzFest16'nın da yapılacağının bilgisi sevindirdi.



Öte taraftan tatil beldelerinde de müzik devam ediyor. Ağustos ayı içinde bir aksilik olmazsa Buika Bodrum Antik Tiyatro'ya ve Kuşadası'na geliyor -o kadar sık ziyaret ediyor ki burası artık onun yarı evi sayılır -. İptal edilmeyen ve orada dile gelecek her müzisyenin güzel enerjisinin memleketi ve dünyayı saracağına inandığım Çeşme Reggae Fest de 22 Temmuz'dan 24 Temmuz'a kadar ışıyacak. Öte taraftan Pozitif'in organizasyonluğunda yapılacak Uluslararası D- Marin Klasik Müzik Festivali de Ağustos ayında müzikseverleri Bodrum'da buluşturacak. 

Elbette bir dolu iptal olan ve müzisyenlerin en başta da ekonomik sarsıntılar yaşamasına sebep olan konserler de var. Bunun için müzisyen arkadaşlarımı ve müzikle uzaktan yakından ilgilenen herkesi yan yana durmaya davet ediyorum. Hep konuştuğumuz konuları belki bir kez daha gözden geçirmeye ihtiyacımız vardır. Yani "müzik sustu, iş bitti" demek ve asla üstümüze göre biçilmeyen giydiğimizde sakil duracağını bildiğimiz bu elbiseyi giymek hiçbirimizin yapacağı iş değil ve olmamalı!

Varsın Joan Baez ensemizin kömür karası olduğunu söylesin, burası kadar kötü durumda bir yerle daha karşılaşmadığının altını, üstünü her yanını çizsin. Elimizde, ağzımızda, dilimizde  enstrümanlarımız, kalbimizde müzik olduktan sonra umut hep vardır, olacaktır!


Son not: Türkiye'nin Müzik Kültürü Dergisi Andante'nin çıkması için elimizden gelen her şeyi yapmaya da devam ediyoruz. İşimizin başındayız. Yazıyor ve umudu taşımaya devam ediyoruz. En iyi bildiğimiz şeyi en iyi şekilde sevgimizle yaptığımız sürece de umutlu ve mutluyuz.   

Ah bir de müzisyenler bir arada olsa...

 20 Temmuz 2016, İstanbul